
Onze oudste dochter, Nore, zit in groep 3. Voor de kinderen is dit een jaar waarin de ontwikkeling supersnel gaat. Het begint al meteen met het leren van alle letters en klanken, tot uiteindelijk het zelf kunnen lezen van de eerste woordjes en zinnetjes. Als ik nu terugkijk, ben ik verwonderd over de vorderingen die de kinderen maken. Van alleen nog maar hun eigen naam kunnen schrijven en lezen, naar nu plezier hebben in het schrijven van briefjes en het lezen van boekjes.
Oefenen, oefenen, oefenen
Dit schooljaar zie ik hoe belangrijk herhaling en veel oefenen is. Niemand kan in één keer lezen, kent alle klanken of kan alles foutloos opschrijven. Elke dag op school worden de leerlingen uitgedaagd, horen ze nieuwe dingen en krijgen ze opdrachten om ermee aan de slag te gaan, met als uiteindelijke doel dat ze zich hierin gaan bekwamen en het lezen en schrijven gaan automatiseren.
Daar blijft het echter niet bij. Alle ouders kregen het verzoek om elke dag met hun kind zo’n tien minuten thuis te lezen – en dat niet alleen op schooldagen, maar ook in het weekend en tijdens vakanties. Wij vonden dit meestal leuk, maar soms ook een hele klus, zeker wanneer Nore er even geen zin in had. Uiteindelijk is het het allemaal waard geweest! Het eindeloos oefenen werpt zijn vruchten af – en daar zal zij haar hele leven profijt van hebben. Het is inspirerend om te zien hoe de leerkrachten hun best doen om de kinderen te helpen, zodat iedereen zich kan ontwikkelen. Uiteraard gaat het ene kind sneller dan het andere, maar samen komen ze er wel!
Geestelijk oefenen
Als ik terugdenk aan de ontwikkeling van Nore, denk ik ook aan mijn eigen geestelijke groei. Elk jaar verlang ik ernaar om te groeien en meer op Jezus te gaan lijken. Ik verlang ernaar dat mijn karakter steeds meer op Hem gaat lijken en dat ik steeds meer zal uitstappen in het ‘gebruik maken’ van de geestelijke gaven – de gaven die Hij beschikbaar stelt tot opbouw van de gemeente.





