De beste plek

Afgelopen donderdag vierden we Hemelvaart. In Marcus 16:19 lezen we, nadat Jezus Zijn discipelen nog één keer heeft toegesproken:

“De Heere is, nadat Hij tot hen gesproken had, opgenomen in de hemel en heeft Zich gezet aan de rechterhand van God.”

Soms probeer ik me dat moment voor te stellen. Wat moet dat indrukwekkend zijn geweest. Ongeveer 33 jaar lang leefde Jezus hier op aarde, in volmaakte verbinding met Zijn Vader. Hij ging de weg van lijden, droeg het kruis, stierf een onvoorstelbaar pijnlijke dood en stond na drie dagen op. Verzoening was werkelijkheid geworden.

En dan dat moment: de hemel die Hem ontvangt. De terugkeer, niet alleen als Zoon, maar als Overwinnaar.

In mijn gedachten vormt zich een beeld: Vader en Zoon, weer samen. Misschien eerst stilte. Een blik die alles zegt. Geen woorden nodig, alleen herkenning, liefde en voltooiing. Alsof de hemel zelf even de adem inhoudt. Ik weet niet of het zo is gegaan, maar zo zie ik het voor me.

Rechterhand

Ik heb me weleens afgevraagd waarom Jezus aan de rechterhand van de Vader zit. Wat doet Hij daar eigenlijk? Wacht Hij totdat de Vader het sein geeft en het Koninkrijk ten volle doorbreekt?

Herkenning

We verlangen allemaal weleens naar “de beste plek”. Als kind, in een gezin van vier, wilde ik altijd naast mijn vader of moeder zitten in de kerk. Dat was voor mij de mooiste plek. Later, toen we naar de VrijZijn-conferenties op De Betteld gingen, weet ik nog hoe de deuren om 9.00 uur opengingen en we snel naar de eerste rijen liepen, omdat we niets wilden missen van wat er vooraan gebeurde.

Misschien is dat verlangen naar de beste plek helemaal niet zo vreemd. In Matteüs 20:20 vraagt de moeder van de zonen van Zebedeüs aan Jezus of haar zonen straks naast Hem mogen zitten in Zijn Koninkrijk. Dat verlangen klinkt dus ook al door in de Bijbel.

Actief of passief?

Maar wat doet Jezus op die plaats aan de rechterhand van de Vader?

De Bijbel schetst geen beeld van stil afwachten, maar van een levende en actieve Christus. Die plek is een plaats van eer, macht en koningschap. Jezus regeert, en Hem is alle macht gegeven in hemel en op aarde (Matteüs 28:18).

Daarnaast lezen we in Romeinen 8:34 en Hebreeën 7:25 dat Hij voor ons bidt en pleit. Hoe bijzonder is dat.

Je zou het zo kunnen zien: Hij draagt ons voortdurend in de aanwezigheid van God. Hij vergeet ons niet. Ons leven raakt niet los van Hem. Alles wat ons bezighoudt, onze gebrokenheid, onze schuld, maar ook ons verlangen om met God te leven, ligt open voor Hem. En Hij brengt dat in verbinding met de Vader.

Wat is onze plek hierin?

Na Pasen en Hemelvaart kunnen we diep onder de indruk raken van wat Jezus uit liefde heeft gedaan. Dat Hij leeft en voor ons bidt, in welke omstandigheden we ook verkeren.

Maar wat is dan onze plek in dit geheel?

Paulus zegt in Filippenzen 3:20 dat ons burgerschap in de hemelen is. Niet omdat wij al letterlijk in de hemel wonen, maar omdat daar onze identiteit en ons thuis liggen.

In Efeze 2:6 staat zelfs dat we met Christus zijn opgewekt en met Hem een plaats hebben gekregen in de hemelse gewesten.

Bijzondere tijd

We leven in een bijzondere tijd. Jezus zit aan de rechterhand van de Vader en bidt en pleit voor ons. De Vader heeft ons lief, en niets kan ons van Hem scheiden. De Heilige Geest is met Pinksteren uitgestort en woont in ons.

Vanuit die verbinding mogen we samen met Hem regeren, zoals Hij dat bedoeld heeft.

Het Koninkrijk zichtbaar maken door mensen lief te hebben met de woorden die we spreken, de werken die we mogen doen en de wonderen die we mogen verwachten.

Theo van Laar
Team Royal Mission
o.a. verantwoordelijk voor de School voor Leiders en het Groei-jaar