Verbrand de schepen

Stel je voor: je staat aan boord van een schip. Achter je ligt de wereld die je kent. Voor je ligt een onbekend gebied, een nieuwe bestemming waar je nog nooit bent geweest. Je weet niet precies wat je daar zult aantreffen, maar één ding is zeker: als je eenmaal aan land gaat, zal je leven er anders uitzien.

Dat is ongeveer de situatie waarin de Spaanse conquistador Hernán Cortés* zich bevond toen hij in 1519 met zijn mannen aankwam aan de kust van het huidige Mexico. Hij was daar niet zomaar op vakantie. Hij was eropuit getrokken om nieuw gebied te veroveren. Maar zijn mannen stonden niet allemaal te springen om verder te gaan. Sommigen wilden liever terug naar Cuba, waar het leven vertrouwd was en ze wisten wat ze konden verwachten.

En toen gebeurde er iets wat een bekende uitspraak zou opleveren: ‘Verbrand de schepen.’

Volgens het bekende verhaal liet Cortés zijn schepen vernietigen, zodat zijn mannen niet meer terug konden. De enige mogelijkheid was om verder te gaan. Geen weg terug naar het oude leven. Geen vertrouwde haven om opnieuw aan te meren. Alleen de keuze om verder te trekken en te ontdekken wat er voor hen lag.

Wat een krachtig beeld! Soms moet je afscheid nemen van wat achter je ligt om verder te kunnen met wat voor je ligt.

En dat beeld doet me denken aan het verhaal van God en Zijn volk.

Een oversteek naar een nieuw leven

Wanneer je de geschiedenis van Israël leest, zie je een volk dat jarenlang gevangen had gezeten in Egypte. Ze waren daar niet vrijwillig. Ze leefden onder de macht van een farao die hen niet wilde laten gaan.

Maar God had een ander plan.

Hij bevrijdde Zijn volk en leidde hen naar een nieuw land. Een plek waar ze niet langer als slaven zouden leven, maar als een vrij volk. De oversteek door de Rode Zee werd een belangrijk moment in die geschiedenis. Achter hen lag Egypte, het land waar ze jarenlang hadden geleefd, maar nooit echt vrij waren geweest.

Voor hen begon een nieuw hoofdstuk.

En daarin schuilt een gedachte die ook vandaag nog relevant is. Want hoe vaak gebeurt het niet dat we verlangen naar een nieuw leven, maar ondertussen blijven vasthouden aan het oude?

We weten dat bepaalde gewoontes, keuzes of gedachten ons niet verder helpen. We weten dat er dingen zijn waarvan we eigenlijk afscheid zouden moeten nemen. En toch blijven we ernaar teruggrijpen.

Alsof we aan de ene kant verlangen naar vrijheid, maar aan de andere kant onze vertrouwde haven niet willen verlaten.

Jezus is groter dan jouw verleden

Misschien is dat wel een van de grootste misverstanden over het leven met God: dat je eerst je verleden op orde moet hebben voordat je bij Hem kunt komen.

Alsof je eerst moet afrekenen met alles wat je verkeerd hebt gedaan. Alsof je eerst moet bewijzen dat je het waard bent om een nieuw leven te beginnen.

Maar het mooie van Jezus is juist dat Hij groter is dan jouw verleden.

Net als in het verhaal van Israël mogen wij het verleden achter ons laten en erop vertrouwen dat God daarmee afrekent. Want Hij is groter dan de fouten die je hebt gemaakt. Groter dan de zonden waarvoor je je schaamt. Groter dan alles waarvan je misschien denkt dat het je voorgoed bij God vandaan houdt.

Jouw verleden is niet het einde van jouw verhaal.

God heeft nooit bedoeld dat je alleen maar zou proberen het hier op aarde een beetje vol te houden, om vervolgens op het moment dat je sterft als een gewonde bergbeklimmer met een reddingshelikopter van de aarde te worden gehaald en naar de hemel te worden gebracht.

Zijn bedoeling is veel groter.

Hij wil dat je het leven ervaart zoals Hij het heeft bedoeld. Een leven in relatie met Hem. Een leven waarin je niet langer gevangen zit in datgene wat je van Hem vandaan houdt, maar waarin je steeds meer ontdekt wie Hij is.

Dat leven begint niet pas wanneer je sterft. Het begint nu!

Verbrand de schepen

Het verhaal van Cortés is bijzonder, maar er zit ook een belangrijk verschil tussen de manier waarop hij zijn mannen meenam en de manier waarop God ons uitnodigt.

Cortés liet zijn schepen vernietigen, waardoor zijn mannen niet meer terug konden. Er was geen weg terug. Ze hadden geen keuze meer.

God werkt anders.

Hij geeft je juist de keuze om te verbranden wat achter je ligt. Niet om je op te sluiten, maar om je een nieuw leven te geven. Een leven waarin je juist wél wilt zijn.

De keuze om te zeggen: ik ben klaar met mijn oude leven. Ik wil niet langer vasthouden aan de dingen waarvan ik weet dat ze me bij God vandaan houden. Ik wil niet langer leven voor mezelf, maar voor Hem.

Dat is geen keuze die God voor je maakt. Het is een keuze die je zelf mag maken.

En natuurlijk kan die oversteek spannend zijn. Mozes en het volk Israël wisten niet precies wat hun te wachten stond. Ook de mannen van Cortés moesten een onbekend gebied leren kennen.

Zo is het ook wanneer je bewust voor God gaat leven.

Je weet misschien nog niet precies hoe dat nieuwe leven eruitziet. Je weet niet wat God allemaal gaat veranderen. Misschien vind je het spannend om bepaalde dingen los te laten.

Maar je hoeft het niet allemaal zelf uit te zoeken.

God wil je helpen om af te rekenen met de leugens en andere dingen die je gevangenhouden. Hij wil je leren om anders te leven. En Hij wil je laten ontdekken dat het leven met Hem zoveel groter is dan het leven dat je achter je laat.

De reis gaat verder

Afgelopen herfstvakantie mocht ik dit verhaal delen tijdens Royal Adventure. Samen met de tieners en de aanwezige leiders stonden we stil bij de keuze om Jezus te volgen en het oude leven achter je te laten.

Tientallen tieners die hun leven al eerder bewust aan Jezus hadden overgegeven, besloten tijdens deze bijeenkomst om ook hun verleden hen niet langer in de weg te laten staan. Ze kozen ervoor hun schepen te verbranden.

Maar weet je, die keuze is niet het eindpunt. Het is juist het begin van een reis.

Want het is één ding om te zeggen: ik wil Jezus volgen. Maar hoe ziet dat er vervolgens uit? Hoe leer je leven met Hem? Hoe ontdek je wat het betekent om Hem na te volgen in je dagelijks leven? En hoe doe je dat samen met anderen?

Je hoeft die reis namelijk niet alleen te maken.

Juist daarom is community zo belangrijk. Mensen om je heen die met je meelopen, met je meebidden, je aanmoedigen en je helpen om steeds meer op Jezus te gaan lijken.

Daarom organiseren we op 21 november The Practicersdag. Een dag speciaal voor jongeren en jongvolwassenen van 18 tot en met 28 jaar die Jezus volgen en samen willen ontdekken wat het betekent om Hem na te volgen in community.

Een dag vol ontmoeting, lekker eten en goed onderwijs. Maar bovenal een dag om verder te groeien in je relatie met Jezus en met elkaar.

Want de oversteek maken is één ding. Maar het nieuwe leven dat daarna begint, is minstens zo belangrijk.

Misschien is het tijd om de schepen te verbranden…

Niet omdat je geen keuze meer hebt, maar omdat je ervoor kiest om niet langer terug te gaan.

Jezus is groter dan jouw verleden. En bij Hem begint een nieuw leven.

Timothy Kok

* De geschiedenis van Hernán Cortés kent vele zwarte pagina's. Het inzetten van slaven, het verdrijven, martelen en vermoorden van de inheemse bevolking in Cuba en Mexico en het inpikken van land en bezittingen. En dat allemaal in onder de vlag van het Christendom.