Passie voor de Koninklijke Kerk!
© 2025 Royal Mission
In deze blog blikt Martin Koornstra terug op de Toronto Blessing en zijn eigen veranderde kijk op Gods kracht. Waar hij ooit kritisch was, ervoer hij zelf een diepe aanraking van de Geest. Nu nodigt hij uit om open te staan voor wat God vandaag wil doen.
Begin jaren negentig hoorden we voor het eerst over de Toronto Blessing. Bijzondere verhalen gingen de wereld over: getuigenissen van een intense ervaring van Gods aanwezigheid en van krachtige aanrakingen door de liefde van de Vader in een kerk in Canada. Duizenden mensen uit alle werelddelen boekten al snel een ticket naar Toronto. Iedereen wilde het zien en meemaken.
Tegelijkertijd was er ook veel terughoudendheid en kritiek vanwege de fysieke uitingen en sterke emoties. Elke dienst werd gekenmerkt door mensen die op de grond vielen en daar soms uren lagen. Ook het ongecontroleerde lachen, huilen en de vreemde geluiden deden bij velen de wenkbrauwen fronsen.
Het geestelijke vuur uit Toronto verspreidde zich over de wereld. De beweging kreeg de naam ‘Catch the Fire’. Dat vuur bracht veel zegen, maar ook verdeeldheid. Niet voor niets noemen sommigen zich tegenwoordig ‘Toronto-geblesseerd’.
Inmiddels zijn we meer dan dertig jaar verder. John en Carol Arnott, de geestelijke ouders van deze beweging, zijn inmiddels tachtigers, maar nog steeds vol van de eindeloze liefde van de Vader. Afgelopen weekend waren ze bij ons te gast voor een prachtige avond met als thema Een nieuwe golf. Er is echt iets gaande in ons land. God is on the move!
Ik ben zelf nooit in Toronto geweest. Misschien omdat ik jarenlang behoorlijk gereserveerd stond tegenover al die manifestaties. Dat heb ik onbewust van mijn vader meegekregen. Wanneer hij voor mensen bad om genezing en ze begonnen te wankelen, zei hij vaak: ‘Je hoeft niet te vallen hoor, God kan je ook zo aanraken.’
Hoewel mijn vader vol vuur sprak over Gods reddende en genezende kracht, bleef hij graag nuchter. Voor hem hoefde al die poespas van vallen, schudden en lachen niet.
Naast een intens verlangen naar wonderen heb ik ook die terughoudende, soms bijna veroordelende houding tegenover fysieke ervaringen van Gods kracht overgenomen. ‘Vallen hoeft niet, en lachen is al helemaal overbodig – ja, zelfs onheilig.’ Altijd klonk ergens dat stemmetje in mijn hoofd: ‘Wel nuchter blijven, hè!’ Tot oktober 2016…
Toen verloor ik zelf de controle, tijdens een preek van Randy Clark. Uiterlijk leek het op een slecht getimede lachbui, maar in werkelijkheid was God diep in mijn hart aan het werk. Terwijl ik gierend op de grond lag, begon Hij tot me te spreken, liefdevol, maar ook confronterend.
God herinnerde me aan de keren dat ik anderen had veroordeeld om de manifestaties die ik bij hen zag. Vaak had ik die gebeurtenissen weggezet als aandachttrekkerij of mensenwerk. Ik probeerde mezelf te verdedigen: ‘Maar Heer, soms laten mensen zich toch gewoon gaan?’ ‘Dat klopt,’ antwoordde God, ‘maar ook dan mag je hen niet veroordelen.’ Als ik eraan terugdenk, voel ik nog steeds de diepe emotie van dat indringende gesprek.
Elke nieuwe beweging van God in de kerkgeschiedenis wordt gekenmerkt door bijzondere manifestaties. Het gaat niet om die uitingen op zich, maar blijkbaar gebruikt God ze om ons uit onze comfortzone te halen en ons te leiden naar nieuw terrein van zegen en vrijheid. Daarom werd er op de Pinksterdag ook gezegd: ‘Ze zullen wel dronken zijn.’ (Handelingen 2:13)
Laten we het kind niet met het badwater weggooien, maar juist verlangen naar nieuwe wijn, en ja, daar horen nieuwe wijnzakken bij. Het zal anders gaan dan we gewend zijn…
Vanaf dit seizoen organiseren we in samenwerking met lokale kerken de Geestkracht-avonden. We verlangen naar een herleving van de kerk en geloven dat de kracht van de Heilige Geest daarin een cruciale rol speelt. De uitstorting van de Geest markeerde de geboorte van de kerk, en een nieuw werk van de Geest zal ook nu weer het kenmerk zijn van vernieuwing.
Binnenkort zijn we te gast in Woerden en Nijkerk.
Mag God iets nieuws doen? Ben jij bereid je daarvoor open te stellen, ook als dat buiten je comfortzone ligt? Misschien maakt je achtergrond, je theologie of eerdere ervaringen je terughoudend. Of het nu allemaal nieuw voor je is, je er afstand van hebt genomen of denkt dat je het al kent: ik wil je uitnodigen om je hart te openen voor Gods vernieuwende werk in deze tijd.
God is groter dan jouw (en mijn) theologie. Hij overstijgt onze ervaring en onze comfortzone.
Ik moest het nuchter-blijven-stemmetje en mijn oordelen over anderen loslaten. Pas toen kwam er ruimte voor het verfrissende dat God wilde geven.
Wil jij ook ruimte maken in je hoofd en hart, zodat God iets ongekends kan doen, in jouw leven, in de kerk en in ons land?
Ik doe mee!
Wil je reageren op deze blog van Martin? Stuur een mail naar info@royalmission.nl.
In de zomerperiode zijn er minder activiteiten bij Royal Mission. We wensen iedereen een fijne en gezegende zomerperiode. In dit bericht nog wat zomertips.
Deze uitspraak heb je als christen waarschijnlijk vaak gehoord en gebruikt. Maar wist je dat deze uitspraak helemaal niet afhangt van hoe jij je voelt?
