Een adembenemend leven

Afgelopen herfstvakantie brachten we als gezin, samen met familie, door in Zeeland. Wat kan ik daarvan genieten. Even helemaal niets hoeven. Dat is voor mij echt tot rust komen. Daar was ik na een drukke start van het nieuwe seizoen alweer helemaal aan toe. En terwijl ik over het strand struinde en de wind me bijna de adem ontnam, realiseerde ik me hoe anders mijn leven zou kunnen zijn als ik meer vanuit rust zou leven. Mezelf niet zo gek zou maken en van alles op zou leggen wat niemand van mij verwacht. Zodat ik na zeven weken van het ‘gewone’ leven waarin de adem me (figuurlijk) bijna wordt ontnomen, niet alweer toe ben aan vakantie.

Rennen
Mijn dagen zijn veelal gevuld met de zorg voor mijn gezin, werken, community/wijk-activiteiten, verhuisperikelen en natuurlijk niet te vergeten het huishouden. Zeker die laatste levert me regelmatig frustratie op. Ik hou heel erg van een opgeruimd en schoon huis. Volgens mijn man ben ik dan ook mevrouw Helderder, al vind ik zelf dat dat enorm meevalt. Maar ik moet wel toegeven dat ik een opgeruimd huis nodig heb voor een opgeruimd hoofd. En dat zou ik best wel eens anders willen, want met drie kinderen is dat een uitdaging. Voor ik het weet ben ik de hele dag aan het rennen.

Praten
Beginnende hardlopers onder ons weten er alles van. Zeker in de beginfase van conditie opbouwen is het pittig. Je bent dan blij dat je überhaupt nog wat lucht binnen krijgt. Ondertussen praten is schier onmogelijk. Als mensen om mij heen wel eens vroegen (in de tijd dat ik m’n hardloopschoenen nog gebruikte) om voor de gezelligheid samen te rennen zei ik steevast ‘nee’ omdat ik dan allesbehalve gezellig ben. Naast dat het me qua zuurstof niet goed lukt om te praten, ben ik dan ook helemaal gefocust op het rennen zelf en heb geen oog meer voor iemand die meeloopt. Zou rennend door het leven gaan ook tot gevolg hebben dat er weinig ‘lucht’ is om met God te praten? En te weinig oog voor de meest belangrijke Persoon in ons leven?

Wandelen
Hoewel ik zelf niet zo’n wandelaar ben, klinkt het ‘wandelen met God’ zoals Henoch dat deed me toch wel aanlokkelijk in de oren. Het klinkt zo rustig, vredig, stabiel. Als kind zag ik dan een prachtig plaatje voor me. Van een grote sterke papa die over het strand wandelt en kletst met een kleintje aan zijn hand. Nu denk ik ook dat ik er nog zo naar mag kijken, maar dan wandelend door het leven. Aan Gods sterke hand. Het leven delen met de Allerhoogste. Zijn woorden van wijsheid ontvangen. Soms even stilstaan en genieten van het moois om je heen. Uithuilen als dat nodig is. Vragen stellen en luisteren naar Zijn antwoord. Geen stap verzetten zonder God. Dat is een plek die onmogelijk gehaast kan zijn.

Maatschappij
Gelukkig mag ik genieten van de aanwezigheid van God in mijn gezin, in onze community en niet te vergeten bij Royal Mission. Misschien is dat juist wel wat mij laat verlangen naar meer rust. Omdat ik weet dat het beschikbaar is. Dat God ons een leven gunt zo dicht aan Zijn hart. Omdat we daarvoor gemaakt zijn. Onze maatschappij is zó druk. Wat een prikkels elk moment. Ze overschreeuwen het goede dat God ons wil geven. Het stopt onze geestelijke oren en ogen toe voor wat God ons in de stilte wil vertellen en laten zien. Ik kan me zo voorstellen dat de huidige tijd, met al zijn lawaai, het rijk van de duisternis een geweldige kans geeft om ons zo ver mogelijk bij God vandaan te houden.

Adembenemend
Ik wil niet langer door het leven te rennen, maar wandelen in rust. Samen met God. Dat moet een adembenemend leven zijn, maar dan in de goede zin van het woord. Om daar te komen zal ik keuzes moeten maken, maar als ik wellicht volgend jaar weer op het strand van Zeeland loop, wil ik dat de onstuimigheid van de wind me niet met de neus op de feiten drukt, maar laat denken aan een tijd die achter me ligt.

Misschien herken je wel dat het leven niet voelt als een rustige wandeling met God. Iedereen heeft daar zo zijn weg met persoonlijke obstakels in. Gelukkig hebben we een geduldige en liefdevolle Vader die iedere dag weer dichtbij is, en niets liever wil dan met jou wandelen om Zijn liefdevolle nabijheid te laten ervaren. Welke keuzes kun jij maken om Hem daar meer en meer ruimte voor te geven? Ben jij klaar voor een adembenemend mooi leven met de Koning?

Over Dieteke Visser

Moeder van drie schatten, onderwijs manager bij Royal Mission en daarnaast samen met haar man René actief voor R3NEW.

16 reacties

  1. Dat kennen we,maar zijn daarvan afgetapt,nog 1 iets telt voor ons beiden:Alles voor Jezus,al onze tijd,ons alles voor Hem.Hij is onze alles in en door alles heen.Gods machtige zegen toegewenst voor iedereen.Alles voor Hem,Alles door Hem.

  2. Prachtig Dieteke en zoooooo herkenbaar. Eerst dacht ik….als ik met pensioen ben ….dan…heb me rust maar nee dan. merk ik dat ik er steeds voor moet waken anders blijf ik rennen. Het blijft een zoeken naar die momenten om de rust te pakken. Ik ga nu s’morgens eerst een rondje lopen en dat is een heerlijke start van de dag. Vroeger opstaan geeft me toch meer energie.en begin met rust.

    • Daar kan ik me alles bij voorstellen. Wat fijn dat je zo’n mooie start van de dag hebt nu. Beginnen vanuit rust is zo waardevol!

  3. Een herkenbaar verhaal. Mijn moeder zei altijd: “Je hebt het druk, maar maak je niet drukker dan nodig is”. Daarnaast denk ik dat God in de dagelijkse drukte net zo goed dichtbij kan zijn. Ik leef met Hem, elk moment, dat zie ik niet als iets waar ik een apart agendapunt van moet maken. Alhoewel het natuurlijk wel fijn is om regelmatig de tijd te nemen om ‘bij te praten’.

  4. Hee Dieteke, het is een fantastisch verhaal,ik zie mij zelfs toen ik.nog niet was bekeerd, mij steeds zorgen maken over alles, en wat er dan gebeurd is dat je je opzweept, maar vanaf ik met de Heer in zee ben gegaan, is dit alles in rustige wateren gekomen, weet je, de lastste tijd, heb ik nogal een lastige pijn in mijn schouderblad, het schouderbeen heeft een Scherr erin, het moet worden geniet, volgens de specialist, maar ik bid dat God mij helpt dat ik rudtig kan/ zal/ wil blijven, ik wil.mij op God foccusen, zelfs mijn lieve vrouw is pas ontslagen uit het ziekenhuis vanwege die covid, dus ik maak veel mee, maar zeg ik altijd: God is goed, dus jouw verhaal begrijp ik helemaal, Godszegen en de groeten.

  5. Heerlijke blog!!! Jezus rende nooit en wil ons de ‘unforced rhythms of grace’ leren:

    Matthew 11:28-30 “Are you tired? Worn out? Burned out on religion? Come to me. Get away with me and you’ll recover your life. I’ll show you how to take a real rest. Walk with me and work with me—watch how I do it. Learn the unforced rhythms of grace. I won’t lay anything heavy or ill-fitting on you. Keep company with me and you’ll learn to live freely and lightly.”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Over ons

  • Inspiratie

    Wij bieden inspiratie aan iedereen die werk wil maken van discipelschap en de herleving van de kerk.

    Lees verder

  • Onderwijs

    Wil je meer? We bieden vernieuwend onderwijs. Zowel Parttime als Fulltime en voor alle doelgroepen.

    Lees verder

  • Kerkontwikkeling

    Kerkopbouw

    We helpen lokale kerkleiders hun eigen kerk verder te ontwikkelen tot een Koninklijke kerk

    Lees verder

  • Partners

    Vrienden

    Word vriend(in) en bouw met ons mee aan een koninklijke beweging en de herleving van de kerk

    Lees verder

  • Webshop

    Webshop

    Boeken, cd's of kinderwerkmateriaal? Deze producten helpen je om te groeien in je geloof en uit te delen aan anderen

    Lees verder

  • Getuigenis

    Getuigenissen

    Getuigenissen van wat God op wonderlijke wijze doet in ons land en hoe Hij bouwt aan zijn Koninklijke kerk.

    onder constructie
Naar boven