Royal Mission – Woorden, werken, wonderen

Weblog

PAS OP! Werk in uitvoering

Geplaatst op: donderdag 2 september, door: Baukje



Hoe gaan we te werk…

De afgelopen weken hebben we vanuit verschillende hoeken de vraag gekregen: “Mooi dat jullie zo’n project/bedrijf op willen zetten, maar hoe ga je nou eigenlijk te werk? Waar begin je en wat moet er allemaal geregeld worden?” Een goeie vraag waar wij natuurlijk ook vaak over na hebben gedacht en nog steeds dagelijks doen. Een handleiding heb je in dit land niet, maar door stap voor stap te plannen, te denken en verder te gaan komen we ook stap voor stap vooruit. Even puntsgewijs waar we mee bezig zijn:

Onderzoek

In de nieuwsbrief van Juli schreven we over hoe we tot het idee kwamen om een bedrijf in Ethiopië op te zetten. Het idee ontstaan vanuit Holland Dairy (een melkfabriek in Ethiopië) om verpakkingsmateriaal voor lokale producten in Ethiopië te gaan maken. Zo wordt het voor de bedrijfjes hier makkelijker om hun producten te verkopen. Nu is het óf onmogelijk of ze moeten erg dure verpakking importeren, wat weer slecht voor de economie van het land is. Hier is hoe we te werk zijn gegaan:

• Onze onderzoeksfase startte in Nederland met de zoektocht naar machines die kunststoffen verwerken. Voordat we beginnen, moeten we natuurlijk wel weten hoe het productieproces in elkaar steekt. Door ons hier goed in te verdiepen hebben we inmiddels een goed beeld van de mogelijkheden en moeilijkheden.
• Hier in Ethiopië zijn we gestart met een marktonderzoek. Naast Holland Dairy zijn er heel wat andere kleine zuivelfabriekjes, maar ook andere bedrijven die verpakkingsmateriaal nodig hebben. In de eerste dagen zijn we op zoek gegaan naar deze bedrijven. Winkels bezoeken die zuivelproducten verkopen, adressen uit de gouden gids vissen (die hebben ze hier ook ja) en heel veel netwerken. Vandaag hebben we de laatste zuivelfabrikanten bezocht en hebben we al met al een goed beeld van de markt. We hebben veel (nu nog potentiële) klanten gesproken en stuk voor stuk zijn ze erg enthousiast! We hadden van tevoren niet door dat dit idee zoveel positieve impact zou hebben…
• Het concurrentieonderzoek heeft heel wat minder moeite gekost. We kwamen er namelijk al snel achter dat er geen serieuze kunststoffabrikanten zijn die ‘onze’ producten produceren. Een unieke kans dus!

De onderzoeksfase is erg belangrijk voordat we überhaupt starten met het bedrijf. Dat wil alleen niet zeggen dat we nog niet vooruitkijken en bezig zijn met de volgende stappen:

• Het vinden van een lokale partner; Hier hopen we jullie snel meer over te kunnen vertellen. We zijn ‘In progress’ in ieder geval
• Een stuk grond; We hebben een heel mooi stuk land op het oog waar we hopelijk mee verder kunnen. Er staat een casco fabriekshal op waar de afgelopen 12 jaar(!) niets mee is gedaan. We hopen de eigenaar te vinden en met hem te kunnen onderhandelen. Gister zijn we naar de burgemeester geweest en hebben we hem onze plannen voorgelegd. Hij was erg enthousiast en gaat meteen onderzoeken of wij dat stuk land kunnen krijgen.




“Het stuk land waar we mee bezig zijn (blauwe). Een prachtige plek! Begin volgende week hopen we er meer over te horen.”

• Invoerheffingen; Omdat wij alleen grondstoffen importeren en onze producten daarnaast voor een groot gedeelte zullen worden geëxporteerd is dit erg positief voor de economie van het land. En dat is tenslotte waar iedereen samen van moet eten. Daarom hoeven we waarschijnlijk maar heel weinig invoerheffing te betalen op onze grondstof.
• Overzicht van de investering; Nu we hier ter plekke zijn, kunnen we een reële inschatting van de kosten maken. We vragen offertes op voor gebouwen, vrachtwagens, een waterput, elektriciteitskosten, personeelskosten etc.
• Een punt waar we nu, maar ook zeker straks in Nederland veel mee bezig zijn, is het zoeken naar investeerders. Zonder deze partij kunnen we natuurlijk niets beginnen. We zoeken verschillende mogelijkheden om te investeren uit en gaan investeerders benaderen.  Heb je ideeën hiervoor dan horen we het graag!
• Tot slot zijn we in gesprek met de bank voor buitenlandse valuta (nodig om de grondstoffen in te kopen, maar hier nogal lastig), vinden we de weg naar overheidsgebouwen en belastingkantoren etc. Al met al meer dan genoeg dingen om mee bezig te zijn… We hebben nog een week de tijd om de meest belangrijke zaken hier uit te zoeken.

Enorme Zegeningen!

Tijdens deze weken is het echt God geweest die ons dag aan dag  heeft geleid! Hij baant voor ons de weg, opent deuren en sluit ze waar nodig (al is dat tot nog toe eigenlijk niet voorgekomen). Hij brengt steeds de juiste mensen op ons pad en zorgt voor de perfecte timing. Het is ongelofelijk hoeveel stappen we vooruit zijn gekomen en hoeveel zegen we ervaren! Dat is onze God!

Lees verder |3 reacties

Het gaat om mensen

Geplaatst op: vrijdag 20 augustus, door: Gerard

Steeds vaker realiseer ik me dat in de kern alles draait om mensen. Als ik de Bijbel lees zie ik dat onze God een God is die om mensen geeft. Ook zelf realiseer ik me steeds meer dat projecten leuk zijn, maar dat het alleen waarde heeft als de mensen centraal staan.

Dat is ook de belangrijkste reden dat wij een tijd geleden besloten dat we willen investeren in mensen. Toen we ruim een half jaar geleden voor het eerst in Ethiopië waren mochten we ook investeren in mensen, al was het maar in het klein. Ik denk terug aan de 17 jarige Negesse die bij Maranatha net startte als tractorchauffeur in opleiding. Ik zie hem nog op het oude Fendt tractortje steeds recht vooruit en achteruit rijden binnen de hekken van de farm. De eerste stapjes had hij al geleerd van andere Nederlanders die op het project hadden geholpen. Hij wist dat als hij een goede tractorchauffeur zou worden, hij altijd een baan zou kunnen vinden en dat is hier een groot voorrecht.

Toen wij jong waren leerden we al op skelters en met speelgoedauto’s de principes van het sturen maar Negesse had dit niet. Recht voor- en achteruit lukte al aardig maar in het begin moest ik toch zelf rijden als er echt werk met de tractor gedaan moest worden. Je kon aan Negesse echter zien dat hij het wilde leren; hij wilde een goede tractorchauffeur worden en ik moest het hem leren! Zelf ben ik ook niet de meest ervaren tractorchauffeur, maar op dit tractortje kon ik me wel redden. Steeds vaker vertrouwde ik het Negesse toe en liet ik hem rijden terwijl ik zelf op het spatbord ging zitten om hem te helpen. Soms ging het (bijna) mis en moesten we veel geduld hebben. Toch zag je verbetering en ook als het een dag wat minder ging wilde Negesse doorzetten. Toen wij vertrokken richting Oeganda kon Negesse zelfs al een paar werkzaamheden in zijn eentje doen.

Een paar dagen terug hadden we een afspraak bij een potentiële klant van ons project. Het was een paar kilometer bij Maranatha Farm vandaan. We zaten nog even buiten het hek langs de weg te wachten toen er in de verte een groene stip verscheen. Toen de stip dichterbij kwam herkenden we de grote nieuwe tractor van Maranatha en op het moment dat hij langs ons reed zagen we dat Negesse hem bestuurde. Toen hij ons zag zwaaide hij met beide handen en lachtte hij vrolijk. Negesse is een professional geworden!



Lees verder |5 reacties

Aftellen naar 12 Augustus

Geplaatst op: maandag 2 augustus, door: Baukje

Onze vakantie op Ameland lijkt alweer heel wat weekjes achter ons te liggen. Doordat ik nu alle foto’s aan het uploaden ben, denken we weer even terug aan dit heerlijk weekje weg. We vonden het erg leuk en we merkten dat het goed was om er even tussen uit te zijn. Even niet alleen maar bezig zijn met voorbereidingen en plannen, maar genieten van het hier (in Nederland) zijn. Toen we op Lauwersoog zaten was het ook niet altijd 100% werk, maar toch wel veel. En dan ben je er nog niet even uit.



Nog twee weekjes…

Vorige week maandag hebben we de draad meteen maar weer opgepakt. We hebben onze vliegtickets geboekt en alweer veel andere zaken uitgezocht. Van donderdag 12 Augustus tot en met vrijdag 10 September hopen we in Ethiopië te verblijven. We riepen steeds dat we over twee weken weg zouden gaan, maar nu het officieel nog tien dagen duurt wordt het concreet en komt het toch een stuk dichterbij. Tijd om alles op een rijtje te krijgen en bezig te gaan met zaken die we van tevoren nog meer uit moeten zoeken.

ThuisFrontCommissie

Vorige week zondag hebben we samen met ons TFC team een meeting gehad. Het is goed om bij elkaar te komen en te weten dat ze, ieder op z’n eigen gebied, achter ons staan en meehelpen. Op deze manier kan ieder zijn/haar talenten inzetten en kan ons team alleen maar sterker worden. Nieuwsgierig wie er in ons team zitten? In de rechter menubalk onder het kopje “ons team” wordt er geschreven over ons TFCteam, maar ook over alle andere mensen die met ons meewerken.

Onze plastic zoektocht

Onze zoektocht naar plastic-kansen en -machines gaat verder! Het is interessant om hier meer van te leren en te weten wat verschillende machines kunnen, welke soorten plastic ze verwerken en welke soort wij het beste zouden kunnen gebruiken. Onze collectie plastic bakjes en bekertjes wordt steeds uitgebreider. Afgelopen donderdag zijn we in Pingjum bij een plasticmachine  geweest waarmee op dit moment vierkante melkflessen van 0,5 en 1 liter worden gemaakt. Deze machine verwerkt weer een andere soort plastic en heeft daarnaast weer een andere werkwijze. Omdat deze te koop staat en ze er vandaag mee werken is Gerard er op dit moment weer heen om te kijken hoe hij draait.



And so on…

De tickets zijn geboekt, we mogen slapen bij een Bijbelschool in de buurt en we weten wat we daar uit moeten zoeken.  We zijn alleen nog even bezig met een auto. Gelukkig worden we hierbij vanuit Ethiopië geholpen. Dit maakt alles weer een stukje makkelijker. Bedankt Peter en Heleen!

Wanneer we meer nieuws hebben laten we het zsm horen!

Lees verder |0 reacties

In progress…

Geplaatst op: zaterdag 17 juli, door: Baukje

Voordat we een weekje vertrekken naar onze vrienden op Ameland; hier nog even een update over de laatste ontwikkelingen. We hebben een drukke week achter de rug waarin er weer veel nieuwe ontwikkelingen zijn. Soms merken we dat we veel geduld nodig hebben en op sommige dagen zit er juist weer veel schot in de zaak.

Datum?

In de nieuwsbrief hadden we in een kopje gezegd dat we een vertrek datum hebben. Vervolgens stond dit niet in de tekst waardoor het allemaal wat onduidelijk is geworden.

De datum van vertrek hebben we nog niet exact, aangezien de tickets bijna elke dag goedkoper worden. Op deze manier kunnen we natuurlijk weer heel wat geld besparen Onze planning is om van begin Augustus tot en met begin September naar Ethiopië te gaan. Zoals het nu lijkt hebben we begin Augustus nog een belangrijke afspraak, waarna we voor ongeveer 4 weken weg hopen te gaan.

Onze producten

De foto hieronder laat de yoghurt cups zien waarmee we starten als we voor de melkfabriek gaan produceren. Afgelopen week zijn we in contact gekomen met nog een melkfabriek. (ook door Nederlanders opgezet) Zij zitten nog in een opstartfase, maar gaan het meteen flink groot aanpakken. Binnenkort gaan we met ze in gesprek. Het zou natuurlijk erg mooi zijn als ook zij producten van ons af kunnen nemen en we meteen al met een flinke afname kunnen starten.



Machines

Een maand geleden hadden we nog geen idee hoe het plastic wordt verwerkt en gemaakt, maar zo langzamerhand weten we er steeds   meer van af. Vooral Gerard heeft zich er al flink in verdiept en heeft ook al met een aantal leveranciers van machines gesproken. Zo   zijn we gister naar een fabrikant nabij Hamburg op bezoek geweest. Hij heeft ons heel wat vertelt over de verschillende machines. Het   voordeel van deze leverancier is dat hij kleine machines kan leveren met weinig tot geen computers. Dit is voor ons zeer interessant. We   kunnen beter kleinere machines hebben in plaats van één hele grote. Als er wat kapot gaat sta je met één grote machine helemaal stil,   maar kun je met de kleinere apparaten door gaan wanneer één ervan stil staat. Nadeel binnen westerse landen is dat er veel meer   werknemers voor nodig zijn en het dus veel duurder is, maar dat is in ons geval juist positief! Hoe meer mensen je een baan kunt   bieden,  hoe beter. Daarnaast zijn de arbeidskosten laag, waardoor het in verhouding niet duurder is. Daarnaast is een belangrijk   voordeel van   deze machines met weinig computers dat je sneller mensen opleidt om er mee te werken en om storingen op te lossen.


Samenwerking

Tussen de bedrijven door hebben we ook nog veel afspraken met sponsors/ geïnteresseerden en mogelijke investeerders. We weten nog niet precies in welk verband we straks willen gaan werken, (vanuit een stichting, joint venture, enz…) maar het is goed om te weten dat er mensen zijn die mee willen werken. Stap voor stap gaan we vooruit en ook dit zal God wel duidelijk maken. We blijven het bijzonder vinden dat we zoveel goede/ meedenkende mensen op ons heen hebben staan… echt geweldig!

We hebben vandaag nog veel zaken om te regelen. Daarnaast onze tassen weer inpakken en op naar ons volgende ‘huis’ voor één week : Ameland! Goede vakantie voor iedereen die nog weg gaat! Zodra er weer nieuwe ontwikkelingen zijn, laten we het zo snel mogelijk weer horen.

Lees verder |5 reacties

Plan D

Geplaatst op: donderdag 29 april, door: Baukje

In de vorige blog schreven we over onze verschillende ‘vlucht’plannen om naar Nederland te kunnen. Helaas bleken zowel plan A, als plan B en C niet uitvoerbaar wat betekende dat we over moesten stappen naar plan D; weer terug naar het guesthouse. Balen! Na een paar uur midden in de nacht tevergeefs proberen moesten we het uiteindelijk opgeven. De koffers konden we weer van de loopband halen om vervolgens bepakt en bezakt weer terug te sjokken naar de taxi die ons om half  6 ‘s ochtends weer afzette voor ons guesthouse. Tsja, er zijn heel wat ergere dingen, maar op dat moment waren we er echt helemaal klaar mee. We hadden uitgekeken naar het moment om weer naar huis te gaan en als dat opeens wordt uitgesteld is het toch wel even een flinke domper. Daarnaast hadden we geen idee hoe lang het zou gaan duren…

Uiteindelijk konden we gelukkig drie dagen later alsnog vliegen en stapten we woensdagmiddag uit in Parijs waar we door Gerard z’n vader en broertje werden opgehaald, super! Blij om in ieder geval weer in Europa te zijn, maar toen de schuifdeuren naar de buitenwereld open gingen…. brrrr! “Waar zijn we beland… in een koelcel?”

Acclimatiseren

Zowel letterlijk als figuurlijk dus. Nu we hier een week zijn kunnen we zeggen dat we al aardig ge-acclimatiseerd zijn, maar het was toch wel heel erg wennen. Alles wat we eerst als heel normaal beschouwden in Nederland lijkt nu opeens heel erg vreemd. En wat is alles plat, kaal, koud, maar bovenal luxe! We hebben het de eerste dagen maar wat over ons heen laten komen en genieten lekker mee van alle luxe. Een goed bed, warme douche en heerlijk eten…. daar kunnen we nu extra van genieten. Waar we nog het meest van genieten is toch wel het weerzien van vrienden en familie; wat goed om iedereen weer te zien!

En nu…

…is het tijd (maar ook prioriteit) om uit te rusten. Vakantie vieren, afspreken met familie en vrienden, leuke dingen doen en slapen. Dit gaan we de eerste paar weken doen. Even ons hoofd leeg maken en afstand doen van alles wat ons op dit moment bezig houdt.

Contact!

Ondanks dat we in Groningen zitten, zijn we toch nog goed bereikbaar . Gewoon via onze mail, maar ook via onze ‘oude’ mobiele nummers:

• Gerard (06-55330551)
• Baukje (06-51315990)

Voel je welkom om even langs te waaien in ons prachtige huisje in Lauwersoog, gezellig! Omdat we ook veel onderweg zijn is het handig om van tevoren even te bellen.

Tot snel!?

Lees verder |1 reactie

Straks weer naar Nederland?!?

Geplaatst op: zaterdag 17 april, door: Gerard

Vandaag was een dag van (voorlopig?) de laatste keer. Voorlopig met een vraagteken. Waarschijnlijk is het voorlopig omdat de kans toch groot is dat we hier wel terug gaan komen. Om dat zeker te weten gaan we binnenkort eens even uitrusten, bidden en besluiten.

Wat was er zoal (voorlopig) de laatste keer vandaag?

• In “ons” huisje slapen.
• Naar het kinderdorp rijden om te kijken of het planten van het gras goed ging (ze hebben hier geen graszaad!)
• Onderweg aangehouden worden door de politie zonder dat je iets verkeerd doet
• Aardig tegen die agent doen omdat je anders weer gedonder hebt
• Rond de kuilen in de weg manouvreren waar de kinderen prima verstoppertje in kunnen spelen
• Op het laatste moment een voor me rijdende taxi ontwijken waarvan een hand uit het raam de kapotte verlichting moet vervangen
• Voor de laatste keer in de file staan in Kampala terwijl je shirt aan je stoel vastplakt
• Doei zeggen tegen alle prachtige kinderen in hun mooi dorp in aanbouw

Zoals je al kunt raden gaan we van de bovenstaande dingen niet alles missen. We hebben echt zin in vakantie en het ontmoeten van onze dierbare vrienden en familie.

Voor het echter zover is moeten we nog een hindernis nemen. We gaan vliegen! Nu hebben we dit al vaker gedaan, maar momenteel hangt er een stofwolkje boven Europa. We vliegen via Caïro dus dat gaan we wel halen. Wat er daar gebeurt is nog een verrassing. Enig onderzoek vanavond heeft geleerd dat er nog opties zijn om van Caïro naar Barcelona te vliegen. Al zou het luchtruim boven Amsterdam namelijk maandag weer open gaan, dan nog gaat het eerste vliegtuig van Caïro naar Amsterdam pas op woensdag. En die vlucht zit al zo goed als vol dus zal het nog wel een paar dagen duren…

Gelukkig hebben we een plan B

Boven Barcelona hangt nog geen as en morgenvroeg gelijk na onze aankomst op Caïro gaat er een vlucht naar Barcelona! Daarnaast heb ik een broertje wat erg meedenkend is en die toch al ergens in het zuiden zat. En ach… Barcelona is ook maar 12 uurtjes rijden.

Mocht plan B niet werken dan hebben we nog plan C

Plan C gaat via Marokko door de woestijn (met de trein) via de straat van Gibraltar naar Zuid Spanje. Daar rijden altijd erg veel vrachtwagens van Heiploeg (uit Zoutkamp wat vlak bij Buitenpost ligt). Dit is wel een beetje erg in de stijl van de cowboys en indianen dus we hopen op plan B!

Wordt vervolgd…

Lees verder |4 reacties

Bududu deel 2

Geplaatst op: maandag 29 maart, door: Gerard

Terug naar Bududa

Afgelopen weekend ben ik weer naar het door de aardverschuiving getroffen gebied geweest. Omdat de trip voor 80% bestond uit autorijden is Baukje deze keer thuis gebleven. Onze vrienden Chris en Willem waren ook mee en in totaal hadden we weer 6 auto’s. Ook hadden we dit keer 4 jongens uit het Bulamu kinderdorp meegenomen. Deze lading bestond dit keer uit 100 matrasjes, 300 dekens en nog heel veel kleine spullen zoals zeep en plastic drinkbekers.

Toen we de eerste avond bij ons eenvoudige hotelletje aankwamen zijn tieners Dixon, Ibrahim, Joseph en Happy John in hun kamertje verdwenen. Ze hadden die nacht misschien wel voor het eerst in hun leven een eenpersoons bed zonder het te hoeven delen. Ook de redelijk warme douche en de TV met 2 zenders waren zo geweldig dat ze de rest van de avond alleen nog buiten kwamen om eten en drinken op te halen. Ze hadden namelijk ongeveer € 5,- gekregen en daar konden ze heel wat cola en patat van kopen. Voor hen was dit al een heel bijzondere ervaring. Minder plezant was dat ik tussen hun kamers in sliep en dat de TV om 5 uur ’s ochtends ook alweer lawaai kon maken… Maar goed, toen ik ze uitlegde dat je in een “hotel” tussen 10 uur ’s avonds en een uur of 8 in de ochtend geen lawaai maakt snapten ze het ook wel.

’s Ochtends hebben we nog een paar honderd kilo eten gekocht in het stadje en zijn we de slechte weg richting Bududa ingeslagen. De spullen waren deze keer voor een schooltje waar 100 kinderen worden opgevangen die deels of volledig wees zijn geworden door de aardverschuiving. Echt hartverscheurend om ze daar met zijn allen in een lokaaltje te zien zitten, alleen en eenzaam. Ze sliepen op kale houten bedden zonder matras, deken of klamboe. In het VN/Rode Kruis kamp waar we vorige keer ook zijn geweest was dit er wel. Het probleem was alleen dat het daar zo groot en onoverzichtelijk is dat deze kinderen van alles beroofd worden. Als ze een hele tijd in de rij gestaan hebben voor een deken mogen ze blij zijn als ze er een nacht onder slapen zonder dat iemand hem van ze afpakt. Hetzelfde geldt voor eten en andere levensbehoeften. Om ze te kunnen beschermen is nu deze opvangplek speciaal voor hen ingericht.

Toen de spullen waren uitgeladen bleek er een heel programma voor ons te zijn! We mochten als een soort jury plaatsnemen voor het klaslokaaltje waar alle kinderen en wat belangstellenden al zaten. Nou daar zit je dan… Eerst gingen de kinderen allemaal mooie dansen en liedjes voor ons doen. Toen nog een aantal toespraken van belangrijke lokale mensen en ook wij mochten nog even iets zeggen. Aan het eind vatte de leider nog even samen wat wij ook alweer kwamen doen. Het bleek dat de kinderen die al allemaal bedankjes voor ons hadden gedanst  en gezongen nu pas hoorden wat er was gebracht. Ik heb werkelijk nog nooit zoveel ontzettend uitbundige kinderen gezien. Wat waren ze blij dat ze na vier weken eindelijk weer eens goed konden eten en slapen. Ook voor de jongens van Bulamu was het heel bijzonder om nu hulp uit te delen in plaats van te ontvangen. Het was een slopend weekend maar een geweldige zegen!



Iedereen die heeft bijgedragen of heeft gebeden ontzettend bedankt namens een groep prachtige kinderen uit Bududa!!!

Als het goed gaat maakt Chris binnenkort nog een filmpje wat we dan ook even op de site zetten!

Lees verder |0 reacties

De modderstromen in Bududa, Oeganda

Geplaatst op: vrijdag 19 maart, door: Baukje

Op maandag 1 maart is Bududa in Oeganda getroffen door een grote aardverschuiving. De modderstromen hebben 3 dorpen compleet weggevaagd. Er zijn inmiddels meer dan 100 lichamen geborgen en er worden nog meer dan 300 mensen vermist. De zoektocht naar overlevenden is inmiddels gestopt..

Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.

Vorige week zijn Gerard en ik met een groepje vanuit de KIC (Kampala International Church) naar het getroffen gebied gereden om hulpgoederen te brengen. Om jullie een impressie te geven hebben we hier een kort filmpje van gemaakt. We hebben de goederen naar een verzamelpunt gebracht en hebben twee kampen bezocht. Het getroffen gebied is vrijwel niet meer bereikbaar…

Lees verder |4 reacties

Een stapje dichterbij de Oegandees

Geplaatst op: woensdag 3 maart, door: Baukje

Na een paar weken van stilte, is het tijd om weer even wat van ons te laten horen.  Stilte op de website, maar absoluut geen rust of stilte qua bedrijvigheid bij ons in Oeganda. Veel vooruitgang en nieuwe inzichten. .

Afrika = Afrika

Omdat we tijdens dit jaar in meerdere Afrikaanse landen hebben geleefd, hebben we veel gezien en geleerd van de verschillende landen en haar inwoners. Opvallend ook hoe verschillend ze onderling zijn. We hebben snel de neiging om Afrika als één land te zien en te denken dat ‘de Afrikaan’ in Ghana gelijk is als ‘de Afrikaan’ in Zuid Afrika, maar niets is natuurlijk minder waar. Afrika is net als Europa een continent, waarbij Noorwegen ook niet te vergelijken valt met Spanje. Zo ook ‘de Oegandees.’



Toen we vanuit Ethiopië hier kwamen merkten we tijdens de eerste dagen meteen al veel verschil met de Ethiopiërs. Naast de uiterlijke kenmerken als een plattere neus en een donkerdere, viel ons gelijk op hoe vriendelijk de Oegandezen zijn. Ze zwaaien, helpen en wijzen ons de weg. En we hoeven ze niet eens geld te betalen wanneer ze iets voor ons hebben betekend (zoals in Ethiopië); nee, ze zijn gewoon behulpzaam.

De originaliteitsprijs?

Als we door Kampala heen rijden zien we hoe werkend Oeganda zijn geld verdiend. We zien veel zelfstandige ondernemers. Dag in dag uit aan het werk. In de hoop genoeg geld te verdienen om de dag weer door te komen. Ook al is het lichamelijk erg zwaar en houden ze geen vrije tijd meer over, ze gaan door! Het zijn doorzetters, het zijn vechters. Natuurlijk zijn er genoeg Oegandezen die in loondienst zijn en een hele andere easy-going mentaliteit hebben, maar bij deze zelfstandige ondernemers is het vaak een ander verhaal. Zij knokken. Het raakt ons enorm wanneer we ze soms ploeterend bezig zien. Ze hebben een eigen groentewinkeltje of verdienen hun geld met een fietstaxi. Ze verkopen stukken suikerriet bij de stoplichten of lopen behangen met allerlei producten als markskramers langs de winkels om zo geld bij elkaar te sprokkelen voor het avondeten. Het is ook zo moeilijk om dit aan te zien júist omdat er al zoveel van zijn. De groentekraampjes staan met z’n tienen naast elkaar en de suikerrietverkopers moeten knokken om een goed plekje bij de stoplichten te bemachtigen. Geen vernieuwend handeltje of inventieve producten, nee gewoon afkijken en vechten voor de beste plekjes..  Het gebrek aan orginaliteit is jammer, maar wat betreft de werkmentaliteit kan ook dit punt toegevoegd worden aan bovenstaand lijstje met positieve eigenschappen van de Oegandees.

Persoonlijk

Wil je graag weten hoe het ons persoonlijk vergaat of hoe ver we zijn met onze toekomstplannen? Over een paar dagen versturen we onze nieuwsbrief weer en gaan we hier verder op in. Heb je je nog niet aangemeld hiervoor? Dan kun je dit makkelijk doen door je naam en mailadres in de rechter balk te zetten. Vervolgens hoef je alleen nog maar te klikken in het mailtje wat je ontvangt om je aanmelding te bevestigen. We willen je graag op de hoogte houden van onze belevenissen

Lees verder |1 reactie

Wat zijn de gevolgen van een cultuur?

Geplaatst op: zondag 14 februari, door: Gerard

Vandaag zijn we alweer drie weken in Oeganda. Voor ons gevoel klopt dit want we zijn weer aardig ingeburgerd en hebben weer veel mensen leren kennen. Tijd om op het terras, in de warmte, even te vertellen wat ons bezig houdt. Momenteel is onze tijd eigenlijk op te delen in drie taakgebieden. Ten eerste zijn er dingetjes die geregeld moeten worden voor ons (tijdelijke) verblijf. We hadden internetproblemen, we moesten een belastingnummer hebben om een auto op onze naam te kunnen zetten en zijn verhuisd naar een verblijf iets verderop. Dan is er het werk in het kinderdorp. Zoals we al vertelden in de nieuwsbrief zijn we voor het kinderdorp bezig met het schrijven van verschillende plannen en bijbehorende voorstellen voor sponsoring. Baukje is bezig met de Nederlandse ambassade om bij te dragen aan de school die er gaat komen. Ik ben bezig met een plan voor een gastenverblijf in het kinderdorp en natuurlijk met de speeltuin!

Tenslotte zijn we natuurlijk bezig met de lange termijn. We bezoeken projecten en mensen waarvan we kunnen leren en kijken goed om ons heen. We zien veel kansen om ondernemingen op te zetten op een soortgelijke manier als we in Ethiopië zagen. Hierbinnen willen we gelegenheid creeëren om in mensen te investeren. Veel mensen missen hier volgens ons iets. Vaak praktische skills maar ook iets wat dieper gaat. Op het eerste oog lijkt dit het meest christelijke land van de wereld. Bijna iedereen noemt zichzelf christen of zelfs “born again”. We ontmoeten veel mensen waarbij dat ook zichtbaar wordt in een vruchtbaar en veranderd leven. Helaas geldt dit niet voor iedereen. De meeste mensen hier leven volgens de cultuur die op vaak in strijd is met Gods principes en volgens ons is dat de basis voor veel ellende.  Het wordt ons dan ook steeds duidelijker dat de enige cultuur die werkt de cultuur van Gods Koninkrijk is. Laat ik dit even verder uitleggen.

Wat je er ook van vindt, we zijn het er waarschijnlijk allemaal wel over eens dat Nederland van oorsprong een christelijk land is. Het gevolg hiervan is dat ons land nog steeds voor een groot deel gebasseerd is op Bijbelse normen en waarden. Zo is deels onze cultuur ontstaan. Als je kijkt in de context van de wereld kun je denk ik wel stellen dat Nederland behoorlijk succesvol is. Van oorsprong Bijbelse waarden als bijvoorbeeld “niet liegen en stelen” zijn waarden waar eigenlijk iedere Nederlander achter staat. Je zou haast zeggen dat het aangeboren is en niets met cultuur of God te maken heeft. Het tegendeel ga je zien als je hier bent. De wortels van veel culturen liggen niet in de Bijbel of bij de God van de Bijbel. Liegen is voor sommigen niet erg en stelen is pas slecht als het door iemand anders is gezien of als het bewezen kan worden. Anders mag het. Gelukkig zijn er veel mensen waarvoor dit niet geldt maar vanuit de cultuur is dit vaak toch de norm. Van sommige mensen hoor je echter vaak dat we niet aan een andere cultuur mogen komen. “Dat is goed volgens de mensen hier” en “dat hoort nu eenmaal bij hun cultuur” hoor je dan. Persoonlijk hebben wij hier toch onze twijfels bij gekregen na alles wat we gezien hebben. We weten toch allemaal dat zaken als eerlijkheid en vertrouwen onmisbare bouwstenen zijn voor een functionerende samenleving?  Wij zullen nooit beweren dat iedereen de Nederlandse cultuur moet overnemen. We zien de laatste tijd echter wel op een nieuwe manier dat succes vooral weggelegd is voor mensen en culturen die leven naar de principes van Gods Koninkrijk. Deze principes kan iedereen aanleren maar de enige manier om ook echt je leven in te vullen is door een persoonlijke relatie met Jezus. Dan geef je Hem de maximale mogelijkheid om je te zegenen in alles, omdat Hij zoveel van je houdt. Wij willen mensen graag een baan geven, ze trainen en dit met ze delen. Dan geloven wij dat we doen waarvoor we geroepen zijn. Die kant willen we op en we zijn zelfs al een beetje bezig met de eerste stappen voor een onderneming. Nog wel iets wat ook vanaf een andere locatie werkbaar zou zijn. Hierover een volgende keer meer.

Oja, ben jij al lid van onze nieuwsbrief? Soms overlapt er wat informatie met de weblog, maar we proberen hier vooral ook veel nieuws in te zetten!



Lees verder |3 reacties